Wie is Nico?
Direct en zacht
Over mij
Ik ben Nico: een warme en toegewijde vader, nieuwsgierige levensonderzoeker en avonturier met veel levensenergie. Mensen ervaren mij als direct én zacht, speels en een tikkeltje eigenzinnig. Ik luister niet alleen naar wat je vertelt, maar ook naar wat er onder je woorden voelbaar wordt. Tegenwoordig durf ik volop te voelen, te creëren en te leven. Toch is dat lange tijd anders geweest.
“Hij redt zichzelf wel”
Ik groeide op vanuit een nuchtere mentaliteit: niet lullen, maar poetsen. Emoties waren er natuurlijk wel, maar ik wist nauwelijks wat ze betekenden of hoe ik ermee om kon gaan. “Hij redt zichzelf wel” was een uitspraak die ik als jonge jongen regelmatig hoorde. Daardoor leerde ik om door te gaan, hard te werken en alles zelf te dragen. Die mentaliteit gaf mij de daadkracht om van jongs af aan mijn eigen geld te verdienen en uiteindelijk mijn hbo-opleiding tot chemicus af te ronden. Binnen de chemische bedrijven waar ik op Research & Development werkte, werd ik voor veel collega’s vanzelf een vertrouwenspersoon. Ik luisterde, vroeg door en gaf liefdevol iets terug wanneer iemand zijn handvatten kwijt was. Het ironische was dat ik anderen vaak goed kon helpen, terwijl ik nog niet wist hoe ik diezelfde liefde en aandacht aan mijzelf kon geven.
Achter het masker waarmee ik liet zien dat alles goed ging, vocht ik jarenlang tegen het leven. Ik voelde mijzelf nauwelijks, begreep het leven niet en miste iets wat voor mij ongrijpbaar bleef. Er zijn momenten geweest waarop ik het leven niet meer wilde dragen. Ondertussen raakte ik verstrikt in verschillende vormen van verslaving en verdoving.Toch was er iemand die door mijn masker heen keek. Mede dankzij haar begon mijn reis door de golven van mijn eigen leven.
Mijn grootste onderzoek begon vanbinnen
Op mijn 26ste begon ik mijn emoties werkelijk te ontmoeten. Met behulp van reguliere en holistische therapievormen leerde ik mijn patronen herkennen, emoties voelen en erkennen en mijn grenzen ontdekken. Ik ging steeds beter begrijpen hoe vaak ik mijzelf verliet om liefde, veiligheid en erkenning bij iemand anders te vinden. Dat proces was confronterend. Regelmatig ging ik volledig in de ankers. Toch bleef ik het aangaan. Zelfs na al dat innerlijke werk leefde diep vanbinnen nog steeds de overtuiging dat ik niet goed genoeg was. Er moest altijd iets opgelost, aangepakt of verbeterd worden. Binnen mijn relatie trok ik daardoor veel verantwoordelijkheid en schuld naar mij toe. Gesprekken konden in mijn beleving al snel als strijd voelen en langzaam raakte ik mijzelf steeds verder kwijt. Uiteindelijk kwam ik oog in oog te staan met een van mijn pijnlijkste patronen:
Iemand anders nodig hebben om mijzelf te voeden met haar of zijn liefde.
Ik mocht voor mijzelf kiezen. Dat betekende dat ik durfde los te laten wat ik dacht nodig te hebben, mijn eenzaamheid volledig aankeek en leerde steeds meer op eigen benen te staan.
Voor mijzelf én voor mijn zoontje.
De vader die ik wilde zijn. Door mijn huwelijk los te laten, kwam er langzaam weer ruimte en energie vrij. Ik pakte de dingen op waarvan ik hield en begon mijzelf opnieuw te ontdekken. Het belangrijkste was dat mijn zoontje zijn vader terugkreeg. Niet een vader die voortdurend zijn best moest doen om aanwezig te zijn, maar een vader die er werkelijk wás. Samen op pad, samen creëren, koken, stoeien en de wereld ontdekken. Het vaderschap is voor mij een van de meest liefdevolle én confronterende reizen van mijn leven. Ik wil mijn zoon niet vertellen wie hij hoort te worden. Ik wil naast hem lopen terwijl hij ontdekt wie hij al is.
Liefde, vrijheid en eerlijkheid
In mijn persoonlijke leven ontdekte ik ook dat de relatievorm waarin ik jarenlang had bewogen niet volledig bij mij paste. Tegenwoordig leef ik polyamoureus. Voor mij laat liefde zich niet vanzelfsprekend tot één persoon beperken. Dat betekent niet dat vrije verbindingen altijd licht of eenvoudig zijn. Juist daarin kunnen jaloezie, hechting, grenzen en oude patronen zichtbaar worden. Vrijheid betekent voor mij niet dat je zomaar doet waar je zin in hebt. Vrijheid vraagt eerlijkheid, verantwoordelijkheid en de bereidheid om werkelijk naar jezelf te kijken. Mijn manier van leven is geen voorbeeld dat iemand hoeft te volgen. Wel vormt zij een deel van mijn ervaring met liefde, autonomie, communicatie, triggers en de moed om zichtbaar te zijn.
Van chemicus naar begeleider
Naast mijn opleidingen in Reiki, lichaamswerk en ademcoaching volg ik zelf nog altijd therapie. Niet omdat ik geloof dat ik nog niet goed genoeg ben, maar omdat ik heb ervaren hoe waardevol het is om jezelf steeds dieper te leren kennen. In 2026 kwam ik voor de keuze te staan om Tsuname volledig te dragen. Niet langer als iets wat ik naast mijn werk in de chemie deed, maar als het pad waarvoor ik werkelijk wilde kiezen. Inmiddels heb ik verschillende mannen en vrouwen mogen begeleiden naar een diepere laag in zichzelf. Mijn verleden bepaalt niet langer wie ik ben. Het helpt mij wel herkennen wat iemand soms zorgvuldig verborgen houdt. Ik ken de neiging om alles alleen te dragen, liefde buiten jezelf te zoeken en met een sterk masker te verbergen wat vanbinnen om aandacht vraagt. Vanuit mijn opleidingen én mijn doorleefde ervaring begeleid ik mensen naar de lagen die zij zelf misschien nog niet volledig kunnen zien.
Tsuname — The sun in me
Tsuname ontstond vanuit de golven die ik in mijn eigen leven heb leren dragen. Niet omdat deze golven verdwenen, maar omdat ik leerde de zon in mijzelf terug te vinden wanneer ze kwamen. Vanuit diezelfde plek ontmoet ik jou: direct en zacht, zonder oordeel en zonder te doen alsof ik boven jouw proces sta.
Je hoeft het bij mij niet allemaal al te begrijpen.
Je hoeft het ook niet langer alleen te dragen.
We beginnen bij wat er nu is.
Bedrijfsinformatie
KVK: 96222425
Privacy- & cookieverklaring
© 2026 Tsuname — The sun in me